mieszkasz w londynie banner

Jak nadawane są numery linii autobusowych w Londynie?

System transportu miejskiego istniejący od grubo ponad 100 lat miał różne systemy nadawania numerów liniom zanim wypracowano obecne rozwiązania.

Rok 1927 w Londynie / Wikimedia
Rok 1927 w Londynie / Wikimedia

Problem z systemem starszym od najstarszych górali jest przeważnie taki, że wymogi współczesności zmuszają do pewnych modyfikacji, nadal jednak powinien zostać zachowany historycznie uzasadniony rys. Przed takimi wyzwaniami stanął system numeracji linii autobusowych w Londynie.

Początki

System numeracji linii autobusowych został wprowadzony w 1906 roku. Wcześniej, w czasach wiktoriańskich, linie autobusowe były oznaczane tak, jak obecnie oznaczane jest metro. Unikalna nazwa linii wraz z elementami pojazdu w charakterystycznym kolorze, a także wypisane na bokach przystanki końcowe w zupełności wystarczały do poruszania się po mieście. 

Pierwsze numery pojawiły się wskutek działania George'a Samuela Dicksa, właściciela London Motor Omnibus Company. Firma obsługiwała kilka linii, najpopularniejszą była jednak Vanguard (Awangarda). W ramach działań marketingowych przemianował on wszystkie linie na Vanguard, a dla rozróżnienia ich nadał im numery (a więc Vanguard 1, Vanguard 2 i tak dalej, aż do 5).

Inni przewoźnicy uznali to za dobry pomysł, zaczęli więc nadawać swoim autobusom nazwy od najpopularniejszej linii dopisując do nich numery. Pasażerowie woleli kojarzyć numer z konkretną trasą, wzrost popularności takiego rozwiązania był więc znaczny. Tak sprawy miały się przez 18 lat.

Schemat Bassoma

Rok 1924 zaowocował wprowadzeniem London Traffic Act. Oprócz regulacji dotyczących ruchu zawierał także usystematyzowany sposób nadawania numerów autobusom. Odpowiedzialna za to stała się komenda stołeczna policji. Zajmujący się tym wydział był kierowany przez A. E. Bassoma. 

Podział zaproponowany przez niego wyglądał następująco: autobusy piętrowe otrzymywały numery od 1 do 199; autobusy zwykłe otrzymywały numery od 200 do 499, natomiast trolejbusom pozostawiono numery powyżej.

System ten utrzymał się do roku 1934, kiedy utworzono cywilny London Transport. Przywrócenie kontroli nad numeracją pracownikom transportu nie wprowadziło zasadniczych zmian. Ludzie przyzwyczaili się do powiązania numerów linii z trasą, kiedy więc wprowadzano autobus piętrowy na trasę wcześniej obsługiwaną przez autobus zwykły - nikt numeru nie zmieniał.

Wikimedia

Dzień dzisiejszy

Ogólne wytyczne dzisiejszego systemu są bardzo proste: numery od 1 do 599 dotyczą zwykłych tras codziennych, kolejne 100 numerów dotyczy przejazdów szkolnych. Numery 700-899 są natomiast zarezerwowane dla regionalnych i krajowych przewozów.

Nakładają się na to jednak wytyczne dotyczące zachowania historycznego systemu numeracji. Londyn rozrósł się wielokrotnie od czasu wprowadzenia poprzednich systemów numeracji, obecnie nie obowiązuje żaden klucz geograficzny ani chronologiczny w tworzeniu nowych numerów. Kiedy tworzona jest nowa linia, czy to przez podział, czy tez modyfikację, Transport for London stara się (gdziekolwiek jest to możliwe) zachować ostatnią cyfrę numeru. Ma to pomóc pasażerom łączyć przebieg trasy poprzednika z nowo wprowadzoną linią.

Przykładem takiego działania jest linia 207. Kiedyś będąca tramwajową linią numer 7 biegnącą od Uxbridge do Shepherd's Bush Green trasa została przekazana w 1936 roku trolejbusowi numer 607 (tu pierwsze cyfry, 60, zastosowano zgodnie ze schematem Bassoma). W roku 1960 zastąpiono tę linię autobusem numer 207. Dziś 207 jest piątą najczęściej używaną w mieście, kursuje między Southall i White City. 

Litery

Litery do numerów linii wprowadzono w 1968 roku, odpowiadało za to London Transport. 

Litery przed numerem mają zasadniczo dwa znaczenia:

  • rodzaj trasy, tu N to autobus nocny, X to autobus ekspresowy, a C - centralny
  • miejsce, którego dotyczy trasa, P stosowane jest dla linii Peckham, E dla Ealing, G1 dotyczy St. George's Hospital, a RV1 otrzymało RV jako wskazanie, że trasa biegnie wzdłuż rzeki

Porzucone już litery stosowane po numerach oznaczały rozgałęzienia trasy. Dla uniknięcia zamieszania stopniowo zmieniano numery linii, ostatnią zamkniętą było 77A, kursujące między Aldwych a Wandsworth, w 2006 roku zamienione na numer 87 w 2006 roku.

Tagi: Transport



Komentarze



Ciekawostki

Anglia.today/reklama
ANGLIA.today
Anglia.today/firmy
Znajdź nas na facebook'u!
Anglia.today/reklama