Pieniadze.org.ukPieniadze.org.ukPieniadze.org.ukPieniadze.org.ukPieniadze.org.uk

Śmierć miłości nie przeszkadza (1)

Czy po śmierci ciało może być godne pożądania? Kim byli ludzie żyjący z truchłem pod jednym dachem? Czy można kochać lub bać się kogoś, kto nie żyje?

Worshipping Dead People
Worshipping Dead People

Kastylia

Filip I Piękny był królem Kastylii. Zmarł młodo, mając zaledwie 28 lat. Miał żonę Joannę nazwaną przez ludzi Szaloną. Małżeństwo pary królewskiej było fatalne. Filip nie bez powodu nazywany Pięknym, cieszył się wielkim powodzeniem. Szalał z kobietami, nie zważając na uczucia małżonki i jej sceny zazdrości. Pozwalał sobie wobec niej na zachowania agresywne i wulgarne. Królowa Joanna była tak w nim zakochana, że kiedy umarł nie chciała jego ciała złożyć do grobu. Kazała truchło kłaść do wspólnego łoża, ubierać rano i rozbierać na noc. Noszono trupa w lektyce po zamkowych ogrodach. Po pewnym czasie przekonano królową, że Filip zmartwychwstanie. Kiedy w to uwierzyła żałobny kondukt ruszył do Tordesillos. Jechano wyłącznie nocą. Joanna uważała, że światło słońca jest obrazą dla świata, bo światło jej życia zgasło. Jechano wiele dni. Na każdym postoju otwierano trumnę, Joanna całowała truchło Filipa, głaskała i próbowała przywrócić do życia. Ponad rok trup Filipa był dzień i w nocy obok królowej. W końcu zamknięto ją w klasztorze a trupa pochowano. Szalona Joanna żyła jeszcze prawie 50 lat.

Anglia

W 1574 za panowania angielskiego króla Henryka III odkryto spisek przeciw królowi. W następstwie tych wydarzeń  głowy zostali pozbawieni hrabia Annibal de Coconas i Bonifacy de La Mole. Obaj panowie mieli wysoko urodzone kochanki, księżną Nevers i królewską małżonkę, królową Margot. Obie panie były zrozpaczone po śmierci swoich adoratorów. Podjęły zgodną decyzję i rozkazały zabalsamować odcięte głowy swoich kochanków. Otrzymaną od balsamisty głowę Annibala księżna Nevers trzymała w swojej szafie. Królowa Margot chciała wciąż patrzeć na ukochanego dlatego jego zabalsamowaną głowę kazała postawić na stoliku nocnym obok łóżka.

Brytyjski filozof Jeremy Bentham

Portugalia

Alfons IV król Portugali zabronił swojemu synowi don Pedro poślubić Inez de Castro. Syn nie posłuchał ojca, kochał Inez i poślubił ją potajemnie. Takiej zniewagi i nieposłuszeństwa królewski ojciec znieść nie potrafił. Kazał dziewczynę zabić. Lata mijały, don Pedro zajął miejsce ojca na tronie. Przed koronacją kazał wyjąć Inez z grobu. Podczas ceremonii koronacji posadzono zmarłą na tronie obok don Pedra i nałożono jej koronę. Ludzie, którzy nie byli za życia Inez przychylni, musieli całować dłoń jej trupa. Po uroczystości królową Inez z honorami włożono do grobu. 

Anglia-Szwecja

Szwedzki hrabia Filip Koenigsmark za życia był faworytem Zofii Doroty - żony Jerzego I, przyszłego króla Anglii. Romans wymknął się kochankom spod kontroli, ludzie zaczęli plotkować. Zazdrosny mąż wpadł w szał i kazał zasztyletować rywala. Po zabójstwie Jerzy nakazał zanieść trupa do apartamentów żony Zofii Doroty. Tam ciało pozostało na całą noc. Rano okazało się, że truchło zniknęło. Przepytywano służbę, wszyscy twierdzili, że księżna była z nieboszczykiem sama w swoich pokojach. Przed śmiercią króla i królowej pomimo poszukiwań hrabiego nie odnaleziono. Dopiero po prawie stu latach pod podłogą pokoju toaletowego ktoś natknął się na szkielet. Przypuszczano, że to zaginiony hrabia, ale pewności nie było. Wydobyte zwłoki pochowano na cmentarzu.

Anglia

W 1775 Martin van Butchel z Londynu zwrócił się do do Johna Huntera o zabalsamowanie zwłok żony. Było to uzasadnione intercyzą, zgodnie z którą mąż może zarządzać majątkiem żony do momentu kiedy jej ciało znajdowało się w stanie nienaruszonym, wolnym od rozkładu. Przez długie lata wdowiec trzymał ciało w  salonie w trumnie ze szklanym wiekiem. Kiedy sprawa stała się głośna, zaczął organizować codziennie odpłatne wizyty obcych ludzi, celem podziwiania jego żony. Mumia została wydalona z domu kiedy pan van Butchel poją kolejną żonę.

Austria

W 1948 austryjacka policja odkryła w willi księżnej Cristiny Trivulzjo de Belgioioso zabalsamowane zwłoki młodego sekretarza, z którymi dama nie mogła się rozstać. 

Argentyna

Eva Duarte, zdrobniale Evita, żona prezydenta Argentyny Juana Perona. Wywróciła do góry nogami wyobrażenia konserwatywnego społeczeństwa o roli kobiety w Argentynie. Żadnej prezydentowej, żadnej królowej, żadnej kobiecie w najnowszych dziejach świata nie udało się powtórzyć fenomenu popularności Evy Peron. Żadnej nie udało się zaskarbić tyle władzy, tyle miłości i tyle nienawiści, co ambitnej, wściekłej i charyzmatycznej „Królowej Biedaków” z zapadłej, otoczonej bezkresnymi stepami wioski Los Toldos.

Eva Peron

Zmarła na raka, mając 33 lata. Żałoba trwała kilka tygodni. Ciało Evity na rozkaz Perona zabalsamowano. Miliony Argentyńczyków przybywało do Buenos Aires, żeby oddać ostatni hołd, zobaczyć wystawione na widok publiczny zwłoki ich dobrodziejki. Zamknięto kina i teatry. Stawiano ołtarze z jej portretami. Peron chciał wybudować w centrum Buenos Aires mauzoleum Evity - o wysokości 137 metrów, na podstawie koła o średnicy stu metrów. 14 wind miało dojeżdżać do kopuły, skąd roztaczałby się widok na całe miasto.

Wrogowie nie przestali Evity nienawidzić i zwalczać również po śmierci. Dekret numer 4161 generała Pedra Aramburu zakazywał wymawiania publicznie jej imienia (imienia męża również). Niszczono jej portrety i statuetki. Rwano i cięto fotografie. Za nadanie dziewczynkom imienia Eva można było stracić pracę, a nawet trafić do więzienia. 

Nie dano spokoju jej zwłokom. Wojskowi nakazali najpierw wstrzymać prace nad balsamowaniem ciała. Potem obcięli środkowy palec prawej ręki i kawałek lewego ucha /do ewentualnej identyfikacji/. Wreszcie wykradli zwłoki z siedziby Powszechnej Konfederacji Pracy. Przewożono je z koszar do koszar, a w końcu wysłano w asyście agenta tajnych służb do Mediolanu, gdzie zostały pochowane w nagrobku niejakiej Marii Maggii de Magistris (1911-41).
W 1971 dokonano ekshumacji i przeniesiono jej szczątki do Hiszpanii Drewniana skrzynia była zniszczona ale srebrna trumna ze szklaną pokrywą były w dobrym stanie. Po jej otwarciu okazało się, że twarz i szyja i piersi Evity zostały pocięte sztyletem a nos wciśnięty w głąb czaszki. Wezwano doktora Ara - jego dzieło po 19 latach było nadal doskonałe. Fryzura była nienaruszona, jedynie stalowe spinki zardzewiały.

Ciało Evity sprowadziła do Argentyny w 1974 r. trzecia żona Juana Perona, Maria Estela. Złożono je w kaplicy prezydenckiej obok ciała prezydenta, takie było jego życzenie. Później ich znowu rozdzielono. W 1976 r., po kolejnym wojskowym puczu, nowy dyktator Argentyny gen. Jorge Videla rozkazał przewieźć ciało Evity na miejski cmentarz Recoleta.



Komentarze



Ciekawostki

Anglia.today/reklama
ANGLIA.today
Anglia.today/firmy
Znajdź nas na facebook'u!
Anglia.today/reklama